ze
zbiorów Moniki Rudolf i Muzeum Historii Miasta Łodzi
wystawa
czynna do 12 listopada 2006 r.
komisarz wystawy:
Beata Kamińska
„Nie
ma takiej znakomitości, która byłaby pozbawiona śmieszności i nie ma poważnego
wydawnictwa bez humoru. Byłoby śmieszne, gdyby ludzie nie mogli z nas się śmiać.
Śmiech działa jak dieta na chorobę żołądka i należy do najnowszych
zdobyczy medycyny. Dlatego pewnie karykatura jest tak lubiana.”
Stanisław Ibis - Gratkowski
Wystawa
prezentuje twórczość łódzkich artystów – rysowników, których prace
niejednokrotnie zdobiły kąciki satyrycznych gazet. Stanisław Ibis –
Gratkowski i Jerzy Lachowicz jako autorzy karykatury portretowej, stworzyli
bardzo ciekawy zbiór satyrycznych obrazów pokazujących znane osobistości z
życia publicznego w Polsce i zza granicy. Dominuje w tych pracach wysmakowany
humor (czasami trochę groteskowy) i rysowniczy dowcip - często nie pozbawiony
złośliwości.
Karykatura
to najweselsza ze sztuk. Najchętniej zajmuje się twarzą człowieka,
unaoczniając charakter portretowanego, jego osobowość, usposobienie czy też
ułomności.
Pokazane
na ekspozycji prace to galeria ludzi związanych z Łodzią, politycy, artyści,
aktorzy, dziennikarze czy działacze społeczni. Są wśród nich również
rysunki polityczne i obrazki rodzajowe.
Umiejętność
wnikliwego, wręcz demaskatorskiego spojrzenia, trafność niejednoznacznych
spostrzeżeń pozwoliły artystom wydobyć ukryty dla oka przeciętnego
obserwatora karykaturalno-portretowy wizerunek ludzi związanych z polityką i
kulturą. Spojrzenie z dystansem na indywidualności, ukazanie ich z przymrużeniem
oka i w krzywym zwierciadle satyry czynią z prezentowanej galerii portretów
niezwykle interesujący przyczynek do życia politycznego i artystycznego w
naszym kraju i za jego granicą.
Na
wystawie w Muzeum Historii Miasta Łodzi prezentowanych jest 34 prac Stanisława
Ibisa Gratkowskiego i 45 rysunków Jerzego Lachowicza. Wszystkie pochodzą ze
zbiorów Muzeum Historii Miasta Łodzi i z kolekcji Moniki Rudolf.
Stanisław
Ibis – Gratkowski (1923 – 1988)
-
grafik, autor plakatów, rysownik, ilustrator książek, karykaturzysta.
Studiował
na Wydziale Grafiki Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi. Od
1952 r. był członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków, od 1969 działał
w Stowarzyszeniu Dziennikarzy Polskich.
Jako
karykaturzysta debiutował w „Kurierze Popularnym” w Łodzi w 1947
r. Od roku 1962 był redaktorem graficznym dwutygodnika
„Karuzela”. Współpracował m.in. z pismami: „Express
Wieczorny”, „Szpilki”, „Mucha”, „Świat”,
„Przekrój”, „Żołnierz Polski”, „Przegląd
Sportowy”, „Krokodyl”, „Trybuna Ludu” i
„Prasa Polska”.
Brał
udział w wielu wystawach organizowanych w Polsce i zagranicą:
- II
i III Ogólnopolska Wystawa Plastyki w Zachęcie ( 1951, 1952)
-Wystawa
karykatury Polskiej – Asenał ( 1953)
- Międzynarodowy
Salon Karykatury w Montrealu ( 1968-73)
- Międzynarodowa
Wystawa „Satyra w walce o pokój” – Moskwa (1969 i 1973)
- Międzynarodowa
Wystawa Karykatury
- Gabrowo w Bułgarii ( 973)
-
Wystawa Grafiki Książkowej WŁ, Knokke – Heist w Belgii (1970)
-
Wystawa w Klubie Dziennikarza w Warszawie (1972)
-
Wystawa w Klubie Dziennikarza w Łodzi
Jest laureatem wielu prestiżowych nagród: III nagroda na konkursie
WAG-u za plakat satyryczny (1954), „Brązowa Szpilka” za rysunek
satyryczny roku (1968), Nagroda Prezesa RSW „Ruch” za rysunki
satyryczne drukowane w „Karuzeli”(1973).
Autor
zbiorów rysunków satyrycznych zatytułowanych
Piórkiem Ibisa oraz Ale kino czyli 40x40. Autor plakatu "Szczekaczki" z 1953
roku szkalującego polskie rozgłośnie radiowe nadające zza żelaznej kurtyny.
Jerzy Lachowicz ( 29.01.1957)
Urodzony
w Tomaszowie Mazowieckim. Już w dzieciństwie uważnie obserwował fabryczne
miasto Łódź w towarzystwie babci, zmuszonej zastąpić mu rodziców. W tym
czasie zaczyna przejawiać zdolności plastyczne, a jego marzeniem jest zostać
artystą – malarzem.
Niestety
los przygotował dla niego inny scenariusz – Lachowicz zostaje
ogrodnikiem. Jednak cały czas bacznie obserwuje karykatury Stanisława Ibisa
Gratkowskiego ukazujące się w „Karuzeli” i samodzielnie podejmuje
próby rysowania. Postanawia pokazać swoje rysunki na zewnątrz - tak więc z
teczką pod pachą udaje się do redakcji „Karuzeli”. Tam nawiązuje
kontakt w w/w Stanisławem Ibisem – Gratkowskim.
W
wieku 20 lat publikuje pierwszy swój rysunek w „Karuzeli”. Od 1984
r. nawiązuje regularną współpracę z redakcją tego pisma satyrycznego. Nawiązuje
też kontakt z Erykiem Lipskim, który właśnie utworzył Muzeum Karykatury w
Warszawie. Nawiązuje też kontakt z wieloma gazetami w których później
ukazują się jego rysunki. M.in. rysuje do „Szpilek”,
„Sztandaru Młodych”, „Głosu Porannego”, „Expressu
Ilustrowanego”, „Nie”, „Angory” czy „Faktów
i mitów”.
Bierze udział w wielu konkursach polskich i zagranicznych:
Muzeum
Karykatury w Warszawie, w Legnicy, Suwałkach, Montrealu, Marostica (Włochy),
Beringen (Belgia), Kruishoutem (Belgia).
Zdobywa nagrodę redakcji „Sportowiec” w konkursie „Piłka
nożna w karykaturze”.
Do
dzisiaj artysta mieszka oraz tworzy w Łodzi. Współpracuje z
redakcją „Angory”.
Karykatury Stanisława Ibisa Gratkowskiego

Karykatury Jerzego Lachowicza

[ POWRÓT ]