„Łódź w obiektywie Ignacego Płażewskiego"

fotografie ze zbiorów Muzeum Historii Miasta Łodzi

wystawa czasowa

czynna od 26 października 2005 r. do 29 stycznia 2006 r.

otwarcie wystawy 25 października 2005 r. o godz. 18.00

komisarz: Beata Kamińska

Ignacy Płażewski (1899 – 1977) – dziennikarz i wydawca, propagator czytelnictwa, fotografik i historyk fotografii, działacz i promotor kultury, organizator ruchu fotograficznego w Łodzi powojennej. Tak chyba najkrócej można określić to czym zajmował się Ignacy Płażewski w swoim życiu i twórczości artystycznej.

Już w pierwszych latach po wojnie, po powrocie do rodzinnej Łodzi, zorganizował w mieście oddział Polskiego Towarzystwa Fotograficznego i został jego pierwszym prezesem. Przyjęty do Związku Polskich Artystów Fotografików kierował jakiś czas Łódzką Delegaturą ZPAF. W tym czasie skupił wokół siebie grono amatorów, których zachęcał do podnoszenia kwalifikacji i poziomu artystycznego, przygotowując ich niejako do ubiegania się o członkostwo ZPAF. Funkcję prezesa tego Okręgu sprawował w latach 1952 - 1970. Współpracował ściśle z Zarządem Głównym ZPAF, biorąc udział w pracach Komisji specjalistycznych i wykazując wiele cennych inicjatyw. Uhonorowany został tytułem honorowego członka Łódzkiego Towarzystwa Fotograficznego, uzyskał również członkostwo honorowe ZPAF. Te odznaczenia przyznane Ignacemu Płażewskiemu świadczą o uznaniu dla jego zasług, ogromnej pracy dla dobra i rozwoju polskiej fotografii. Władze kulturalne oznaczyły go również Odznaką Zasłużonego Działacza Kultury.

Wiele lat swojego życia poświęcił Ignacy Płażewski badaniu historii fotografii, a w szczególności fotografii polskiej. Analiza teorii być może przyczyniła się do tego, że stał się Płażewski wyśmienitym artystą fotografikiem, umiejętnie wykorzystującym nabytą wiedzę w praktyce.

W swej twórczości fotograficznej był Płażewski romantykiem. Zdjęcia robił sercem i z dużym zaangażowaniem emocjonalnym. Nie ma w nich żadnej spekulacji i udziwnień, są  czytelne i klarowne. Fotografie te świadczą o trafności spostrzeżeń artysty, wnikliwej obserwacji ludzi, wydarzeń i otaczającego świata. Jego zdjęcia to ilustracje „z życia wzięte” – prawdziwe i obiektywne. W interesujący sposób prezentują zabudowę architektoniczną Łodzi, sceny rodzajowe, kolejne pory dnia i pory roku.  Fotografie o tematyce miejskiej, które powstały w aparacie Płażewskiego opowiadają nie tylko o samym mieście, lecz także o ludziach, którzy w nim mieszkają, relacjonują jak miasto wpływa na człowieka, a jak człowiek na miasto. W oryginalny sposób  fotografie te określają miejsce i rolę jednostki w kulturze urbanistycznej.

Płażewski niekiedy zadziwia swoimi pomysłami. Zwracał uwagę na obrazy obok których niejeden człowiek przeszedłby obojętnie. On zapisywał  je na kliszy tworząc w ten sposób bezcenny dla Łodzi portret miasta z epoki PRL.

Prezentowane na wystawie zdjęcia to niezwykle interesujący materiał ikonograficzny, swoisty reportaż z miasta pokazujący oblicze Łodzi z lat 60-tych i początku 70-tych XX wieku. Przedstawia on kulturę życia codziennego mieszkańców naszego miasta w czasach PRL-u, łódzkie mody i uroki. Tematem zdjęć Płażewskiego są zwykli ludzie, łódzka rzeczywistość sprzed ponad 40 lat z całą swą śmiesznością, okazałością, szarzyzną i markotnością. Na zdjęciach upamiętnione zostały również budynki użyteczności publicznej, miejskie ulice i podwórka, architektura ubiegłego półwiecza, wygląd Starego i Nowego Rynku, łódzkie świątynie, fabryki, parki, kawiarnie czy  widok ul. Piotrkowskiej. Całość tworzy istotny przyczynek do historii naszego miasta, określa specyfikę Łodzi i jej mieszkańców. Jest fabularyzowaną opowieścią oraz artystyczną dokumentacją fotograficzną.

            Nasza prezentacja jest niepełnym pokazem dorobku artystycznego Ignacego Płażewskiego. Prezentowane fotografie stanowią tylko fragment kolekcji znajdującej się w Muzeum Historii Miasta Łodzi. Cały zbiór zdjęć przekazany został przez dr Jerzego Płażewskiego ( znanego krytyka filmowego) – syna artysty.

Zdjęcia z naszej wystawy:

[ POWRÓT ]